Hindi ko alam kung anong meron sa fireworks, pero lagi akong may memorable experience sa kanila. Minsan pangit, minsan maganda.

Alam mo ba kung ilang beses na akong lumuha sa iyo?
Alam mo ba kung gaano kasakit sa akin ang lahat?
Fair naman akong lumaban,
Hind naman ako nanlamang ng kapwa.
Hindi rin ako naging selfish.
Pero bakit ako ang umiiyak?
Nasasaktan?
Ang akala ko, ako na ang panalo,
Namalikmata lang pala ako.
Nakita ko ang sarili ko,
Naiwan sa dulo, hindi makakilos, nakatanaw lang.

Gusto kong tumalikod at tumakbo ng mabilis
Palayo sa iyo, palayo sa sakit.
Hindi na kasi kaya ng puso ko,
Unti-unti na kasi itong bumibigay.
Baka pwede mo naman isalba?
Talian at hawakan kahit panandalian lang.
O kahit ako nalang ang humawak sa iyo.
Saka nalang ako bibitaw, kapag kaya ko na.
Kapag hindi ko na nararamdaman ang sakit...





PS. lol! di ako broken hearted... (nag-explain bigla.. GUILTY!)  masyado lang naging madamdamin sa kwento ng aking kaibigan...

Ohayo!!!!!!

Nagwawalis-walis lang ako ng mga alikabok at agiw dito sa aking tahanan. Medyo natagalan ang aking pagbabalik. Ilang linggo rin napuno ng sabaw ang aking umaalog-alog na utak. Dahil diyan hindi ako nakasali sa SBA 2012. Anyways...... heto na ulit ako, sabaw pa rin ang utak. Pero may mga bagay akong pinagkaabalahan, nitong mga nakalipas na araw.

Feel na feel kong mag-aksaya ng ballpen ink noong mga panahon na sabaw ako. First time kong gagawin ang pagpost ng aking gawa,  dahil wala na akong maisip ilagay. Heto at makikita na rin ng madlang pipol (umaasa lang.. hahahahahha..) ang aking obra maestra (Charot!).

At dahil inggitera lang ako, gumawa rin ako ng doodle. So far, okay naman ang kinalabasan....


JA MATA!

Codename: Phoenix (Unang Yugto)




Magkahalong ingay ang naririnig mula sa aking kinatutuntungan. Mataas... mahangin... animo'y idinuduyan ako sa ulap. Isang malalim na buntong-hininga ang aking binitawan. Mabigat ang aking mga paa na bumaba sa aking inaapakan. 

Maganda ang araw ko ngayon. Buti pinayagan akong magday-off. Naisipan kong bumili ng kape, sa isang sikat na kapehan. Masyadong marami ang tao ng mga oras na iyon.

"Venti Cafe Mocha, extra hot"

Habang inaantay ko ang aking inorder na kape. Agad kong napansin ang isang babae na nakaupo sa sulok. Nagbabasa ito ng libro. Kahit sa malayo, tanaw ko ang maamo niyang mukha.

"One Venti Cafe Mocha for Mar!"

Agad akong tumayo at kinuha ang aking kape. Muli akong tumingin sa lugar kung saan siya nakaupo. Andoon pa rin siya.

"Lalapitan ko ba siya? Baka naman dedmahin lang niya ako?" nagkaroon ako ng pag-aalinlangan bigla. Kilala ako sa pagiging palikero. Magaling maghakot ng mga babae. Ngunit sa babaeng ito. Mukhang mag-iiba ang takbo ng aking buhay pag-ibig.

"Hi! Pwedeng makishare?" naglakas loob na akong lapitan siya. May pagka-bingi yata ang babaeng ito. Mukhang hindi narinig ang aking sinabi.

"Miss, pwede bang makishare? Wala na kasing available seats." tumigil ito sa pagbabasa at tumingin sa akin. Para akong na gayuma sa kanyang mga titig.

"Anong problema mo?" matabang ang naging salita niya sa akin.
"Ha.... Ah... Eh..... tanong ko lang kung pwedeng maki-share ng table?" hindi ko na inantay ang kanyang sagot. Agad kong hinila ang upuan sa tapat niya. Muli siyang bumalik sa kanyang pagbabasa.

Pakiramdam ko'y mabagal ang oras ng panahong iyon. May kaharap nga akong babae, ngunit hindi man lang tinablan ng aking karisma. Maingay naman ang paligid, ngunit sa aming dalawa. Tila kay tahimik at may kung anong magbabadya.

"Mahilig ka palang magbasa ng libro?" wala siyang tugon.
"Ako rin mahilig magbasa ng libro. Lalo na noong nag-aaral ako." pagpapatuloy ko. Kahit hindi siya makinig. Kahit ako lang ang dumaldal. Mahirap ng mapanisan ng laway.
"Paborito ko rin ang mga pocketbook. Kapag wala na akong choice basahin." tumawa ako ng mahina. Akalain mo iyon, ako mismo ang tumatawa sa pinagsasabi ko. "Kay---------"

"Masyado kang maingay. Alam mo ba iyon?" nagulat ako. Hindi man siya nakatingin, alam kong nairita siya sa akin.  "Hindi ba pwedeng manahimik ka."

"Hahahahaha... ano kasi... iniisip ko baka interesado kang makinig sa kwento ko." anak ng pitong tupa. Masyado naman seryoso itong babaeng ito.

"Ano sa tingin mo ang magiging kaintere-interesado sa iyo? Bukod sa maingay  ka, bigla-bigla kang nakikiupo na hindi pa sumasagot kung pwede ka ngang makihati sa table." Wapak! isang sampal sa akin iyon. Masyado nga siguro akong naging kampante at nag-assume na okay lang sa kanya.

Isinara niya ang librong binabasa. Kinuha ang kapeng kanyang iniinom at saka ako iniwan sa lamesa. Hihingi sana ako ng sorry. Kaso baka lalong magwala. Wag na nga lang. Sayang maganda pa naman siya. Ang kaso mukhang ipinaglihi yata kay Hitler ang babaeng iyon.

Mabilis kong inubos ang malapit ng lumamig na kape. At saka ko iniwan ang lugar....

Itutuloy

Maingat ang aking naging kilos. Dahan-dahan lang ika nga, upang hindi ako mahalata. Panay ang tingin ko sa kanya. Sinisipat kung siya ri'y nakikiramdam. Mukhang naman siyang abala. Magaling! magagawa ko ang aking pinaplano. Kung kanina'y maingat ako, naging mabilis ang naging kilos ko.

Una kong hinawakan ang kanyang kamay. Putcha! malakas pala ang isang ito. Totoong malakas siya, bahagya niya akong naitulak palayo sa kanya.  Ngunit hindi ako nagpapigil. Muli akong bumalik at mas binilisan ang kilos. Hinagap ng aking kanang kamay ang pakay. Ngunit pinigilan ito ng kanyang mga kamay. Haitz! habang nakikipagbuno, nag-iisip ako ng isang malupit na diskarte. Mukhang hindi uubra kung kamay ko lamang ang aking gagamitin. Wala na akong maisip na iba pang-diskarte. Isang malakas na pagdagan ang aking ginawa. Yes! Hindi na niya nagawang makakilos.

Pakiramdam ko nasa isang Wrestling Mania ako. Naririnig ko ang mga taong nagbibilang.. 1.... 2..... naknamputcha! Pumalag bigla, diniinan ko pa lalo ang pagkakadagan sa kanya. Tipong hindi na makakagalaw. Biglang nalipat naman sa isang UFC FIGHT ang eksena, TAP-OUT na ang kalaban. Tatayo na sana ako para magtatalon sa tuwa. Ngunit mabilis kong kinuha ang aking pakay. Nakalagay ito sa kanyang kanang bulsa.

Sa wakas! Sabay tawa ng ubod lakas.... "NAKUHA KO RIN!". Pagkatapos muli kong nilingon ang aking kalaban at sinabing "Tatay sa susunod kasi, ibigay mo na sa akin ang remote ng hindi ka nasasaktan... " at sabay kaming tumawa.... Hindi na nakapalag ang tatay sa anak.

OHAYO GOZAIMASU!

Hajimemashite... Watashi wa Shyvixen desu.....

Istafet!.... Enuf!.... Halt!.... tengeneng katarantaduhan ito. Ang hirap mag-isip ng maisusulat. Parang na el-nino yata ang mga braincells ko. Tuyong-tuyong wala kahit isang moist na natira.. haitz.... (>.<)

Sa kadahilanang wala na akong maisulat...at ayokong matapos ang buwan ng Enero na wala akong blog.... Itutuloy ko na lang ang trivia tungkol sa akin... Ang pumalag..... eh di pumalag kayo... care ko sa inyo.... well well well... ang daming well... heto na ang karugtong ng aking trivia...

1. Hindi ako katangkaran na tao, ang height ko 5'3.
2. Pop/Rock, Alternative at Country music ang trip kong musika.
3. Miyembro dati ng Legion of Mary (Pasig Division).. dating mabait pero ngayon.... mabait pa rin kapag tulog.
4. Sumali at napabilang sa isang maliit na grupong Teatro. Mahusay daw akong umarte parang pang Indi films lang. "H'wag po!!.... Hwag po!!!.." lels
5. Crossword, Sudoku at Hanap Salita ang paborito kong libangan, lalo na kapag nagbabantay ako ng tindahan namin.
6. Fiesta Carnival ang lagi naming pinupuntahan tuwing weekend (iyon lang naman kasi ang popular noon).
7. Mahilig akong mangolekta noon ng stationary paper. Patok sa akin yun mga may korean at japanese language, kahit dehins ko na iintindihan.
8. Sinuhulan ko ng cake ang teacher ko sa back subject para ipasa ako. Tsk tsk tsk... marunong na akong mamulitiko noon.
9. Sumubok akong gumamit ng Diary. Yung may kandado at susi. Sa kadahilanang ako'y nangangambang mabasa ng iba, nag-imbento ako ng alphabet na ako lang ang nakakaintindi.
10. Pagtulog ang isa sa masarap na gawin.
11. Hindi ako palakaibigan na tao (di ko alam kung noon o ngayon).
12. Nag-audition ako sa Pinoy Idol at Pagcor OPM . Ang resulta...... lahat lagpak :p
13. Many to mention ang madalas kong sagot sa Autograph noon.
14. Perstaym kong manalo sa isang pagguhit noong kolehiyo ako. Pinaghanda ako ng nanay ng manok at spaghetti.
15. Hindi ako naglalagay ng kalamansi sa pancit.
16. Hindi ako kumakain ng amplaya. Talbos ng kamote pwede pa (anemic kasi ako.)
17. Hilig kong tumambay sa POWERBOOK, NATIONAL BOOKSTORE at BOOKSALE. Para sa libreng pagbabasa.
18. Nakatapos ako ng maikling kwento noong hayskul. Pero ngayon hindi ko na siya makita.
19. Madalas akong may libreng pagkain sa canteen. Salamat sa mga umaaligid na suitors.... hehehehehe
20. Volleyball ang favorite kong sports.
21. Mahilig akong manood ng mga tv series.
22. Madalas akong bumili ng lapis sa National bookstore... Wala lang trip ko lang
23. Mabagal akong kumain. Alam yan ng mga nakakakilala sa akin.
24. Isa sa mga peborit kong tambayan sa loob ng bahay ay ang C.R. Anong meron sa cr.. di ko rin alam.
25. Kung mabagal akong kumain, matagal naman akong maligo. (Madalas natutulog ako sa loob ng CR)
26. Mahilig ako sa ANIME/MANGA (crush ko nga si KENSHIN ng samurai X. ^u^)
27. Mahilig ako sa tinapay. Lalo na yung bagong lutong tinapay. ^-^ yum yum yum
28. Sinubukan ko dati na maglaslas ng pulso. Pero natigilan ako, naisip ko masakit kasi (ako na ang emo...).
29. Mahilig ako sa mga heels at make-up.
30. Marketing ang kinuha kong kurso sa halip na Architect. Mahal daw kasi ang Architect sabi ng sponsor ko (nanay ko). Kaya iyan nalang.

Okie.. olrayt... okie... olrayt... hanggang dito nalang muna mga kapanalig.... Medyo naubusan ako ng trivia sa sarili ko. JA MATA!!!! ^-^


ARIGATO!!!

MERRY CHRISTMAS PO!

Bati namin sa mga taong makakasalubong namin at sabay abot ng konting regalo. Perstaym ko makapunta sa Quezon City Circle. Kaya naman di ko pinalampas ang pagkakataon at imbitasyon sa akin, ng mga butihin kong kaibigan. Bukod sa perstaym ko makapunta ng QC, perstaym ko rin na sumama sa ganitong adhikain (ang mamigay ng konting handog para sa mga bata at matanda na makakasalubong namin). Sa totoo lang masarap pala sa pakiramdam na bukal sa loob ang pagtulong. Ang makita na may ngiti sa labi ang bawat abutan mo ng nakayanan mong regalo. Sapat na iyon upang gumaan ang pakiramdam at sumilay ang isang ngiti sa aking mga labi. Kalakip ng pasasalamat at ngiti, wari'y nawala lahat ang aming pagod. Balewala ang tatlong kilometrong lakaran, salamat sa aking mga Chatpeepo sa magandang bonding moment (Essapayoyo, Jayrulez, Madz, MJ, PaQ, Kuya Kuli at Sir Joey).

Pitumput - pitong tupa.... pitumput - pitong tupa.. pitumput - pitong tupa.... enaf! nabubulol na ako.

Pitong buwan na pala akong nagsusulat dito sa blogosperyo... wala lang may masabi lang. Noong una, sikretong malufet itong blog ko. Ayaw ko isa publiko. Hanggang napilit ako ng isang kaibigan sa kabilang dimension (hindi multo.. loko), frend ko sa net. Ilabas ko daw, para mabasa. Ang sa akin naman, wala naman mapupulot dito. Kundi ka-emohan ko, at kung ano-ano pa. Sabi niya, kahit na. Hanggang inilabas ko na nga, at heto na nga ako ngayon. Sumusulat pa rin... kahit minsan wala ng maisulat... ehe...

Pitong buwan na akong sumusulat (paulet-ulet noh), pero ngayon ko lang ikakalat ang masangsang kong anyo (tama ba.. amoy ata ang dapat). Para naman kahit papaano, ay may malaman din kayo tungkol sa akin. Pinag-isipan ko itong mabuti... kung sure na ako sa taktika ko na ito. Sa isip ko wala namang masama. Try lang natin, kapag may pumalag. Istafet na... ehe!

Heto yung isang buong araw kong ginugol. Upang ilista yung mga bagay na tungkol sa akin. Yung opinyon ng iba at kwento ng magulang ko sa akin. Ang lahat ng ito ay mababasa nyo maya-maya lang. Pagpasensyahan, rambol-rambol ito. Kung ano ang unang pumasok sa isip ko, yun ang inililista ko. Uunahin ko na ang paghingi ng pasensya, kung may mga bagay kayong mababasa na hindi akma sa inyong mata.

Ako nga ito!